نمرود گفت : من قادرم بعضى از اوراد را بر آتش بخوانم تا ابراهيم را بسوزاند چيزى نگذشت كه تيرى از شعله گداخته آتش بر آن مرد اصابت كرده و كشته شد ، نمرود كه آرزوهاى خويش را بر باد مىپنداشت خطاب به آزر گفت : فرزندت صاحب كرامات است ، از او محافظت فرما . مطابق بعضى از روايات وزغ در آتش فراهم آمده براى ابراهيم مىدميد و قورباغه با آوردن آب آن را خاموش مىكرد . [ 1 ] در تفسير قمى آمده است هنگاميكه خداوند آيه كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً را نازل فرمود ، آتش به مدت سه روز به سردى گرائيده بود . و در توضيح آيهء وَ نَجَّيْناهُ وَ لُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها لِلْعالَمِينَ [ 2 ] بايد در نظر داشت كه سرزمين موعود همان شام و اطراف كوفه مىباشد . [ 3 ] رازى در مفاتيح الغيب ابراز عقيده نموده است كه كيفيت سرد شدن آتش افروخته شده بر حضرت ابراهيم سه گونه مىباشد : اول آنكه خداوند حرارت موجود در آتش را از بين برده و فقط روشنائى و نور آن بر جاى ماند . دوم اينكه خداوند جسم حضرت ابراهيم را به نحوى معجزه آسا در برابر گرما و حرارت مصون داشت همچنانكه نگاهبانان جهنم در روز قيامت چنين خواهند بود يا همانطور كه شتر مرغ با بلعيدن آتش گداخته آسيبى در خود احساس نخواهد كرد و يا به مانند سمندر كه درنگ در آتش به او صدمه‌اى وارد نخواهد ساخت . و سوم اينكه بين ابراهيم و آتش فاصله‌اى ايجاد شده باشد تا از نفوذ حرارت به طرف او جلوگيرى به عمل آيد . [ 4 ] اما در مجموع نظر اول با صريح آيه قرآن تطبيق بيشترى دارد چرا كه يا نارُ كُونِي بَرْداً ناظر بر سرد شدن خود آتش است . از پيامبر ( ص ) روايت گشته است هنگاميكه ابراهيم ( ع ) در آتش افكنده شد جبرئيل با جامه و زيراندازى بهشتى به نزد او آمد . در ميان آتش آن لباس را بر تن ابراهيم نموده و با او به صحبت نشست . [ 5 ] همچنين در تفسير قمى اين گونه

--> [ 1 ] تفسير قمى - ج 2 - ص 71 . [ 2 ] سورهء انبياء - آيهء 71 . [ 3 ] تفسير قمى - ج 2 - ص 71 . [ 4 ] مفاتيح الغيب - ج 6 - ص 131 . [ 5 ] مجمع البيان - مجلد 4 - ج 17 - ص 42 .